Intertenis >> Konsultacje wideo

Konsultacje i analiza wideo

W dziale "konsultacje wideo" zajmiemy się szczegółową analizą uderzeń, na każdym etapie zaawansowania gracza, poprzez porównanie techniki studenta z techniką mistrza. Chcielibyśmy, opierając się na podstawowych pojęciach z biomechaniki, wskazać błędy jak i mocne strony techniki studenta w zestawieniu z obrazem "optymalnego uderzenia" wykonanego przez mistrza. Zapraszamy do wspólnego zbudowania takiej techniki, która pozwoli łączyć w czasie wykonywanego uderzenia siłę i kontrolę, a przy tym w minimalny sposób naraża gracza na kontuzje.

Bez wątpienia obecnie wzorem "optymalnej" techniki jest Roger Federer. Warto również zaznaczyć, że w dotychczasowej karierze Federera wyjątkowo omijały kontuzję (zaledwie raz Szwajcar wycofał się z turnieju z powodu niegroźnego nadciągnięcia mięśnia).

Szczegółowa analiza forehandu Marcina W. (versus Roger Federer)

Poniższy krótki film o przedstawia kilka uderzeń forehand-owych Marcina W., które w dalszej części opracowania zostanie szczegółowo omówione, na każdym jego etapie.

Tekst kolorem czerwonym wskazuje na dostrzeżone błędy w wykonaniu uderzenia, kolorem czarnym - poprawne elementy, zaś niebieskim - dodatkowe wyjaśnienia.

1. Przygotowanie do uderzenia

Przygotowanie do uderzenia - Marcin

Marcin

Przygotowanie do uderzenia - Federer

Roger

głowa lekko odchylona do tyłu, lewa dłoń za wcześnie puszcza serce rakiety przez co skręt jest niewystarczająco głęboki, główka rakiety wysoko przygotowana do odprowadzenia

głowa ustawiona prosto, ciężar ciała z przodu, lewa dłoń puszcza rakietę na poziomie lewego barku co pozwala głęboko skręcić ramiona

2. Pętla zamachowa

Przygotowanie do uderzenia - Marcin

Marcin

Przygotowanie do uderzenia - Federer

Roger

Środek ciężkości przesunięty do tyłu i wygięty korpus, będące wynikiem ustawienia głowy; tułów i biodra ustawione bokiem; rakieta odprowadzona do tyłu, łokieć zbyt blisko tułowia (niewystarczające rozciągnięcie mięśni piersiowych w znaczący sposób zmniejsza wartość energii elastycznej), główka rakiety za szybko zaczęła fazę ruchu do tyłu w stosunku do pozycji łokcia (niewielki efekt trzaśnięcia z bicza); lewa ręka zaczyna wskazywać kierunek nadlatującej piłki

Mocny skręt bioder, tułowia; rakieta odprowadzona do tyłu, łokieć daleko od tułowia(rozciągnięcie większych grup mięśniowych brzucha i piersi dla uzyskania i zachowania energii elastycznej) - ruch jednostajny; główka rakiety z przodu jak rozciągany rzemień; lewa ręka równolegle do linii końcowej

3. Zamach

Przygotowanie do uderzenia - Marcin

Marcin

Przygotowanie do uderzenia - Federer

Roger

neutralna pozycja nóg (stopy w linii); wyprowadzenie uderzenia z lewej nogi; łokieć zbyt daleko od tułowia co zmniejsza prędkość obrotową (zasada zachowania momentu pędu), główka rakiety zbyt wysoko w stosunku do nadlatującej piłki, otwarte ułożenie główki rakiety

pół-neutralna pozycja nóg (stopy - kąt rozwarty); wyprowadzenie uderzenia z prawej nogi; łokieć blisko tułowia co zwiększa prędkość obrotową (zasada zachowania momentu pędu); zamknięte ułożenie główki rakiety (prawie równolegle do powierzchni kortu); faza druga techniki trzaskania z bicza - ruch jednostajnie przyspieszony, stópka rakiety pod piłką; wskazuje piłkę

4. Uderzenie

Przygotowanie do uderzenia - Marcin

Macrin

Przygotowanie do uderzenia - Federer

Roger

kontakt z piłką przed sobą; tuż po kontakcie główka rakiety idzie do przodu, ciężar ciała nadal na lewej nodze

kontakt z piłką przed sobą; tuż po kontakcie główka rakiety idzie do przodu i do góry nadając piłce rotację wstępującą

5. Uderzenie, c.d.

Przygotowanie do uderzenia - Marcin

Marcin

Przygotowanie do uderzenia - Federer

Roger

główka rakiety kontynuuje swój bieg do przodu; ciężar ciała na lewej nodze

główka rakiety kontynuuje swój bieg do przodu i do góry; ciężar ciała przeniesiony na lewą nogę

6. Dociągnięcie uderzenia

Przygotowanie do uderzenia - Marcin Przygotowanie do uderzenia - Federer
Przygotowanie do uderzenia - Marcin Przygotowanie do uderzenia - Federer
Przygotowanie do uderzenia - Marcin

Marcin

Przygotowanie do uderzenia - Federer

Roger

zamiast przeprowadzenia prawej nogi do przodu, podparcie na niej i przeprowadzenie lewej nogi do tyłu - brak wejścia biodrem (przerwanie łańcucha koordynacji); prawy bark z przodu zakończenie ruchu obrotowego

wejście biodrem do przodu - powrót do ustawienia frontalnego (kontynuacja łańcucha koordynacji); przejście nogą prawą do przodu, prawy bark z przodu zakończenie ruchu obrotowego

Poniższy film przedstawia zsynchronizowane zestawienie ruchów obu zawodników, w zwolnionym tempie.

Zalecenia

Ćwiczenia z zawodnikiem na uwięzi (na szelkach).
Ćwiczenie z kijem i rakietą.

Słowniczek (podstawowa terminologia z dziedziny biomechaniki i fizyki)

Przeanalizujmy kolejne fazy nowoczesnego forehand-u - szybkiego i pełnego energii. (Na podstawie:

  • Mechanics and Learning Practices Associated with the Tennis Forehand: A Review , Machar Reid 1,2, Bruce Elliott 2 and Miguel Crespo, Journal of Sports Science and Medicine (2013) 12, 225-231.
  • Materiały dla trenerów tenisa. ITF
)

Ciało tenisisty jest jak sprężyna przymocowana do podłoża w miejscu stóp.

Ciało tenisisty jest jak sprężyna

Maksymalnie duży skręt tułowia (dzięki pracy mięśni brzucha, pleców i klatki piersiowej) pozwoli zakumulować - tuż przed uderzeniem - dużą ilość energii elastycznej. Wykonując skręt zawodnik, aby sobie pomóc zwiększa moment obrotowy, szeroko rozkładając ręce. Ręka z rakietą głęboko cofa się do tyłu, ręka przeciwna "wskazuje" w na piłkę - dzięki czemu zawodnik nie traci równowagi utrzymując środek ciężkości ciała w obrysie bioder i stóp. (Zawodnicy lepiej panujący nad równowagą ciała wykorzystują drugą rękę do zwiększenia szybkości i pogłębieniu kąta skrętu tułowia - obie ręce podążają w tym samym kierunku - patrz R. Federer, fot. 2 w dalszej części opracowania). Najczęściej ciężar ciała spoczywa na nodze po stronie rakiety (u praworęcznych - na nodze prawej).

W końcowej fazie skrętu tułowia i odwodzenia ręki do tyłu następuje przekręcenie nadgarstka ręki z rakietą tak, że płaszczyzna rakiety odchylona jest o prawie 135° w stosunku do płaszczyzny wyznaczonej przez stopy. W końcowej fazie zamachu następuje zbliżenie łokcia do tułowia. Teraz zawodnik jest przygotowany do "odkręcenia" i wykonania uderzenia. W mięśniach, w tak skręconym układzie ciała zakumulowana jest energia elastyczna, którą zawodnik zamienić musi w energię kinetyczną. W procesie tym kluczowym jest uzyskanie jak największej prędkości - występuje ona we wzorze na energię w kwadracie (energia kinetyczna w ruchu postępowym E = ½ mv², w ruchu obrotowym E = ½ I ω²).

Jak przyspieszyć obrót ciała? Z zasady zachowania pędu wynika, że I ω = const (jeśli tylko nie ma dodatkowego momentu obrotowego, pochodzącego z siły zewnętrznej). Zatem, aby zwiększyć prędkość kątową ω, należy zmniejszyć moment bezwładności I (I = m r²). Ponieważ masa ciała się nie zmienia, należy zmniejszyć odległość r od osi obrotu - szeroko rozłożone ręce zbliżając do tułowia. Dla lepszego zrozumienia tego zjawiska wyobraźmy sobie kręcącego piruet łyżwiarza, który zmienia prędkość obrotu poprzez składanie i rozkładanie ramion (przybliżanie i oddalanie masy od osi obrotu). Dokładnie taką samą czynność wykonuje zawodnik - zbliżając łokieć do korpusu.

W fazie "odkręcania" następuje kontakt rakiety z piłką i przekazanie jej energii kinetycznej. Dla zwiększenia prędkości główki rakiety i wzmocnienia siły uderzenia zawodnik stosuje opisaną wcześniej technikę "trzaskania z bicza". Dodatkowo, aby zwiększyć precyzję uderzenia, przesuwa rakietę ku górze (ruch główki rakiety przypominający pracę wycieraczki samochodowej), nadając piłce rotację awansującą (topspin).

Ostatnim etapem zagrania forehand-owego jest faza dociągnięcia. Prawy bark (u praworęcznych) pozostaje wysunięty do przodu, prawa ręka z rakietą kończą ruch za lewym barkiem. Siła odśrodkowa wytrąca z równowagi zawodnika, odpychając go od osi obrotu. Aby utrzymać równowagę kończy on sekwencję ruchów przenosząc ciężar ciała (środek ciężkości) do przodu - wysuwając prawe biodro i prawą nogę do przodu.


Cena: 300 PLN

Cena obejmuje szczegółową analizę wybranego uderzenia. Nagranie można wykonać samodzielnie i przesłać w wersji elektronicznej lub umówić się na analizę połączoną z treningiem.


Skontaktuj się z nami

Imię i nazwisko:
Telefon:
E-mail:
Treść: